| |
 |
| Ethische Perspectieven |
|
| Maart - Nummer : 1/2008 |
| |
| De bio-ethische discussie over de vermarkting van eicellen
De bio-ethiek als probleem |
| Herman De Dijn |
| |
Pagina : 54 - 68 |
|
| |
Het probleem dat we hier onder de loep nemen is dat van de ethische aanvaardbaarheid van de verkoop van eicellen, zowel voor ivf als voor de aanmaak van embryo’s om daarmee stamcellen te verwerven voor wetenschappelijk onderzoek.
Er is onbegrip in bio-ethische kring voor het hardnekkig voortleven van het besef van de heiligheid van het menselijke lichaam, in een cultuur waarin religieuze en/of metafysische funderingen of rechtvaardigingen van die heiligheid bij zeer vele individuen geen gehoor meer vinden of zelfs niet meer bekend zijn. Dat onbegrip toont de nood aan van een uitdieping van het ‘postreligieus’ verstaan van de heiligheid van het menselijk lichaam, de nood van een manier van denken – ook reflexief of filosofisch – over het lichaam als een gave die zelf weer leven schenkt.
Dit veronderstelt wellicht een alternatieve opvatting en beleving van de Natuur als bron van leven en niet alleen als brute materie, en een hernieuwde aandacht voor het mystiek lichaam waaruit wij voortkomen en dat zich na ons in onze kinderen zal voortzetten. Het mysterie van de zin van het leven of van het goede handelen verdwijnt niet met het oplossen van allerlei wetenschappelijke problemen. Zoals Wittgenstein al zei: “We voelen aan dat zelfs wanneer alle mogelijke wetenschappelijke problemen zouden beantwoord zijn [inclusief deze over de menselijke evolutie of de menselijke psyche], onze levensvragen [zinvragen en ethische vragen] volledig onaangeroerd zouden blijven”.
In onze tijd wordt het besef van de heiligheid van het menselijke lichaam en van het mystieke lichaam op telkens weer nieuwe manieren genegeerd, niet alleen door de stuwkracht van de techno-wetenschap, maar ook door een alles overheersende beheersingsdrang. In zo’n tijd is, los van of naast de religieus geďnspireerde weerstand, een reflexieve, filosofische ondersteuning nodig van de idee van de speciale waardigheid van het menselijk lichaam. Tegelijk moet die filosofische reflectie de kritische attitude aanscherpen ten aanzien van de revisionistische ethiek. De filosofie kan geen rationele, externe rechtvaardiging bieden van de traditionele moraal: dan wordt ze zelf onvermijdelijk revisionistisch. Ze kan en moet een hermeneutische en filosofische verheldering bieden van het soort waarden en waardebelevingen en het soort ‘objectiviteit’ geďmpliceerd in het leven in een betekenisvolle leefwereld of traditie. Deze zal onvermijdelijk met andere, verwante of minder verwante tradities in contact komen en zich daarmee moeten confronteren.
|
|
 303,46 Kb |
|
|
|
|
Recentste uitgave
23 (2013) 1 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
