| |
 |
| Ethische Perspectieven |
|
| Maart - Nummer : 1/2013 |
| |
| Palliatieve zorg: in dienst van meer levenskwaliteit? |
| Herman De Dijn |
| |
Pagina : 3 - 12 |
|
| |
Volgens de veelgeciteerde definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO 2001) is palliatieve zorg ‘een benadering die de levenskwaliteit verbetert van patiënten en hun naasten die te maken hebben met een levensbedreigende aandoening. Dit gebeurt door het voorkomen en het verlichten van het lijden door een vroegtijdige signalering en zorgvuldige beoordeling en behandeling van de pijn en andere problemen van lichamelijke, psychosociale en spirituele aard’. Het gaat om een vorm van geneeskundige zorg waarin bij uitstek ook de existentiële problematiek van het ziek zijn en het ingebed zijn van de zieke in het sociale weefsel mee in de zorg opgenomen worden. Palliatieve zorg is dus een heel omvattend soort zorg, een totaalzorg.
Wat uit deze definitie naar voor komt is dat in deze zorg de verbetering (of handhaving) van de levenskwaliteit centraal staat. Deze opvatting vindt men ook terug bij belangrijke woordvoerders van palliatieve zorg. Zo zegt professor Johan Menten: ‘Er is enige verwarring tussen de termen “palliatieve zorg” en “terminale zorg”. Palliatieve zorg wil de kwaliteit van leven verbeteren of handhaven, op de plaats die de patiënt wil, en omgeven door de mensen die hij wenst. De patiënt kwaliteitsvol laten sterven, dat noemen we terminale zorg’. En bij psycholoog Walter Rombouts luidt het: ‘Goede palliatieve zorg gaat niet over de manier waarop je sterft. Het gaat over de kwaliteit van het leven dat je nog wilt leiden’. De vraag die hier gesteld wordt is of dat een adequate omschrijving is van palliatieve zorg – en zelfs of die omschrijving geen uitdrukking is van een te beperkte visie op de betekenis van het menselijk leven zelf. Ook zal worden onderzocht of palliatieve zorg goed begrepen kan worden los van een notie als menselijke waardigheid. |
|
|
|
|
Recentste uitgave
23 (2013) 1 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
