| |
 |
| Ethische Perspectieven |
|
| Juni - Nummer : 2/1996 |
| |
| Alles heet cultuur ? Over de school als cultuurdrager |
| Ludwig Heyde |
| |
Pagina : 63 - 71 |
|
| |
“Wie weet nog wat cultuur is?” In onze postmoderne cultuur is deze vraag nog nauwelijks een uitdaging, zo schrijft Alain Finkielkraut in De ondergang van het denken. Is niet alles cultuur “van de simpelste handelingen tot de grootste scheppingen van de geest?” “Hebben niet alle culturen evenveel bestaansrecht?” Waarom zouden we dan nog met elkaar twisten over wat cultuur is en wat niet? “Waarom de voorrang geven aan het ene ten nadele van het andere, aan het denken boven de kunst van het breien? ...” “... aan een ballet van Pina Bausch boven een voetbalwedstrijd, aan Manet boven een modeontwerper, aan Mozarts Toverfluit boven een videoclip?” Kort en krachtig geformuleerd, in de taal van de Russische populisten uit de negentiende eeuw: “Waarom zou Shakespeare meer waard zijn dan een paar laarzen?”
Volgens Alain Finkielkraut “zit de klad in de cultuur. Niemand trekt tegenwoordig nog zijn pistool als hij het woord hoort.” Iedereen weet wat cultuur is, want alles is cultuur. Nu is dit in een bepaald opzicht ook zonder meer waar. De Latijnse termen waar het woord cultuur van afstamt — colere, cultura — bevatten een hint in die richting. Cultuur betekent letterlijk akkerbouw. Cultiveren is ingrijpen in de natuur waardoor die een ander uitzicht krijgt en meer tegemoetkomt aan menselijke behoeften. Cultuur verwijst naar het typische van de menselijke bestaanswijze. Het woord staat voor de vele vormen waarin de mens zijn gegeven natuurlijke conditie opneemt in eigen projecten en daardoor de wereld tot zijn woonplaats maakt. |
|
 93,01 Kb |
|
|
|
|
Recentste uitgave
23 (2013) 1 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
