| |
 |
| Ethische Perspectieven |
|
| September - Nummer : 3/1996 |
| |
| Mensbeeld en zorgverlening |
| Luc Anckaert |
| |
Pagina : 126 - 131 |
|
| |
In de concrete praktijk van de zorgverlening gaat men, of men dat nu wil of niet, altijd uit van een bepaalde visie op de mens, een visie die men zelden en ongaarne uitdrukkelijk aan de orde stelt. Nochtans, de hervormingen in hogescholen voor verpleegkundig onderwijs maken de vraag naar het achterliggend mensbeeld van de concrete verpleegkundige praktijk acuut. Zorgverlening is immers meer dan een ‘neutrale’ of abstracte techniek, waar aan de patiënt een reeks therapieën wordt geboden die de lichamelijke gezondheidstoestand kunnen stabiliseren, remediëren of verbeteren.
Zorgverlening is meer dan de reparatie van de slecht functionerende raderen van de lichamelijke machinerie. De (ver)zorgende praktijk wordt gedragen door verpleegkundige theorieën die op hun beurt worden gedragen door mensvisies. In deze bijdrage schets ik de contouren van een mensvisie die relevant kan zijn voor de verpleegkundige theorie en praktijk.
Het uitgangspunt van mijn uiteenzetting is dat zorgverlening een concrete vorm is van intermenselijke relatie, en dat men, om te kunnen begrijpen wat goede zorgverlening is, moet weten wat een relationeel mensbeeld impliceert. Eerst omschrijf ik enkele gangbare mensbeelden en hun effect op de concrete handelingspraktijk, daarna omschrijf ik wat een relationele mensvisie inhoudt en tenslotte formuleer ik enkele consequenties van deze relationele mensvisie. |
|
 74,39 Kb |
|
|
|
|
Recentste uitgave
23 (2013) 1 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
