| |
 |
| Ethische Perspectieven |
 |
| September - Nummer : 3/1996 |
| |
| Voeten in de aarde |
| Jef Peeters |
| |
Pagina : 156 - 161 |
 |
| |
Frederik JANSSENS, Ullrich MELLE (eds.), Voeten in de aarde. Radicale groene denkers. Antwerpen, Hadewijch; Utrecht, van Arkel, 1996, 269 p.
Dat onze wereld een ecologische crisis doormaakt is bekend. Wat de omvang en de ernst van de situatie betreft kan er op de bevindingen van de grote milieurapporten gewezen worden. De vraag waar het hier om gaat is welke betekenis men daaraan moet geven. Welke analyse wordt er van die crisis gemaakt? Wat heeft zij te maken met onze dagdagelijkse manier van doen? Welke verbanden worden er gelegd met andere maatschappelijke problemen? Verloedering van het stedelijk leefklimaat, schrijnende armoede in de derde wereld, migrantenproblematiek, psychische ademnood, werkloosheid en uitstoting... wat heeft dat alles met elkaar en met de verloedering van het milieu te maken?
De uitdaging van de ecologische crisis als een ‘globale’ crisis van het menselijk huishouden op aarde, uit zich in duizenden probleemfacetten. Het gaat niet enkel om een milieucrisis, maar daarmee verbonden evenzeer om een sociaal-culturele crisis en een mentale crisis. Dat is de algemene intuïtie en bekommernis die aan de basis ligt van het ontstaan van een radicale groene beweging.
Vanuit diezelfde bekommernis werd in 1989 door Frederik Janssens en Ullrich Melle de ‘Werkgroep groene filosofen’ opgericht. Tijdens de voorbije jaren werden er heel wat studiebijeenkomsten georganiseerd waar het denken over de ecologische crisis van een hele rij filosofen onder de loupe werd genomen. In 1994 werd de werkgroep omgedoopt tot ‘Studiegroep groene filosofie’ met het voornemen om na de studiefase op een of andere manier met dat denkwerk naar buiten te komen. We konden vaststellen dat er links en rechts wel naar radicale groene denkers verwezen wordt, dat er soms hevige kritiek op geformuleerd wordt, maar dat hun werk slechts oppervlakkig gekend is. Daar komt bovenop dat het — in de nasleep van de val van de muur — ‘bon ton’ geworden is om de combinatie van kapitalistische marktsamenleving met liberale democratie als enig realistisch maatschappijmodel te gaan beschouwen, en alle radicale denken als verdacht aan de kant te schuiven.
Die toedracht lijkt symptomatisch te zijn voor een vorm van collectieve verdringing van de omvang, de diepte en de urgentie van de ecologische crisis. Redenen genoeg voor het schrijven van een boek over het gedachtegoed van een aantal radicale groene denkers die representatief zijn voor de verschillende radicaal-ecologische stromingen, en wel op een manier die recht doet aan hun werk. Voeten in de aarde tracht aan dat opzet te beantwoorden.
Hoewel het boek uit individuele bijdragen bestaat is het toch het resultaat van groepswerk. De auteurs lazen elkaars stukken, en ook de andere leden van de werkgroep gaven kritiek en commentaar. |
 |
104,48 Kb |
 |
|
|
|
Recentste uitgave 23 (2013) 1 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|