| |
 |
| Ethische Perspectieven |
|
| Juli - Nummer : 2/2000 |
| |
| Gezondheidszorg in een multiculturele samenleving,
een onderzoek naar de inhoudelijke gevolgen van liberralisering |
| Gert Olthuis |
| |
Pagina : 141 - 143 |
|
| |
In de tweede helft van de vorige eeuw is het accent in de verhouding arts-patiënt verschoven van de alwetende arts naar een verhouding waar gezamenlijk beslissen voorop staat. De steeds mondiger wordende burger, die duidelijk aangeeft wat hij of zij wil, heeft het afgelopen decennium echter de weg geëffend voor vormen van zorgvernieuwing waar de patiënt de centrale inbreng moet krijgen. De nota Modernisering zorgsector: Weloverwogen verder (1992) omschrijft deze zorgvernieuwing als een overgang “van een aanbodgericht gesloten systeem naar een vraaggericht open systeem” (p. 4).
De vraaggerichte vernieuwingstrend is vergezeld gegaan van de nodige wetgeving. De `Wet op geneeskundige behandelingsovereenkomst' (1994), de `Wet klachtrecht cliënten zorgsector' (1995) en de `Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen' (1996) zijn de formele overheidsmaatregelen die de positie van de patiënt ten opzichte van het zorgveld bepalen. De `Wet beroepen in de individuele gezondheidszorg' (1993) en de `Kwaliteitswet zorginstellingen' (1996) schetsen de contouren van de standplaatsen van waaruit de zorg geleverd wordt. Zonder aanzien des persoons (moraals) stelt de overheid de kaders van het zorgstelsel vast waarbinnen het veld de zorg die gevraagd wordt inhoud moet geven. Deze vraaggerichte beweging past probleemloos in een liberale politieke moraal die richting geeft aan het overheidshandelen; de overheid schept de context waarin álle burgers de vrijheid hebben hun leven zélf vorm te geven.
Een liberale politieke moraal gegoten in het vocabulaire van de markt heeft zo zijn voordelen. De patiënt wordt consument, de gezondheidszorg een gezondheidsmarkt en zorg een product geleverd door de hulpverlener. Het heeft werkers in de gezondheidszorg toegespitst op wensen en voorkeuren van patiënten. De zorgaanbieder behoort zorg te produceren om de consument/koper tegemoet te komen. Ook is inzichtelijker geworden hoe schaarste kan ontstaan waar de vraag het aanbod overtreft. Voorts is een groot voordeel van een liberale ethiek dat het in principe een pluraliteit aan moralen mogelijk maakt. Iedere burger, van welke culturele pluimage dan ook, kan de zorg die hij of zij wenst halen op de door de overheid afgegrensde markt. Tegen deze achtergrond is het niet vreemd dat het spreken over de gezondheidszorg de laatste decennia ook doordrongen is van een economische terminologie. En juist deze feitelijkheid brengt ons op een kritisch punt.
|
|
 98,28 Kb |
|
|
|
|
Recentste uitgave
23 (2013) 1 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
